บทที่ 67 ยอมจ่ายอีกสามล้าน

ณัฐพลไม่สนใจไยดี เขารีบวางสายอย่างลวกๆ แล้วกระโจนเข้าหาฉันอย่างดุดันอีกครั้ง เช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาในเต็นท์ ร่องรอยคนข้างกายบ่งบอกว่าเคยมีคนนอนอยู่ แต่ตอนนี้กลับเย็นเฉียบ ดูเหมือนณัฐพลจะออกไปนานแล้ว คราบเปรอะเปื้อนบนกางเกงกระโปรงสีเขียวอ่อนคอยย้ำเตือนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

ฉันลุกไปล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ